KC1 houdt huis in Vianen
13 februari 2011 (door Marcel Canoy)
Opmerkelijk soepel werd het toch niet kinderachtige (2188) Vianen door de in topvorm verkerende mannen van KC1 opgerold. Zo blijft de opmerkelijke serie van de non-winning captain en het team dat 6+ haalt in tact. Nog twee keer en de vlag kan uit.

Een opmerkelijk team, Vianen. Sinds jaar en dag tuft een autootje uit Wuppertal met daarin een kwartet wat morsige Duitsers op leeftijd die voor een reisvergoedinkje hun partijtje doen. Tot Teutoonse driften heeft dat niet geleid, want erg veel speelvreugde straalde onze sympathieke oosterburen ditmaal niet uit.

Neem nu FM Reiner Odendahl (2374). Het schijnt dat hij in zijn jeugd eens een pion geofferd heeft en nog steeds niet van de schrik is bekomen. Onze Joop pareerde de tamme witte opzet sto´cijns en vlot als altijd. Al gauw kon Herr Tauschwunder zijn geliefde resultaat neerschrijven.

De andere FM Dresen wist Mig lange tijd met positionele middelen goed in toom te houden. Toen kwam de tijdnoodfase waarin de man plotseling op trucjes ging spelen. Daar zijn jeugdspelers niet vies van. Toen de baas een paar kaboutergrappen had gemist, raakte hij zo van de leg dat hij zich pardoes mat in ÚÚn liet zetten.

De derde Duitser Perschke probeerde met ragfijn positioneel spel de Leningrader van Div te slopen. Aanvankelijk zag het er niet goed uit voor onze man, maar dat is eigenlijk altijd zo met het Hollands. Toen de man vergat de rokeren snoepte Div een simpel pionnetje mee en tikte het eindspel bekwaam uit. Another one bites the Dutch, om met Short te spreken.

Onze invaller Ronald Keizer was toen allang klaar. Een beetje bizar. Je valt in het eerste in, in een cruciale wedstrijd, reist bijna twee uur en de witspeler van 2162 ruilt snel alles af en biedt na 12 zetten remise aan. Geen reden om te weigeren. Dan maar om 2 uur aan het bier. Ronald bedankt.

Poch zat lekker in zijn vel. Ditmaal geen 25 zetten theorie, maar een prettige drukstelling. Er was niet veel aan de hand, maar zwart moest wel voortdurend opletten. Dat deed hij lange tijd, maar in tijdnood liet hij zich toch foppen op de onderste rij.

Dek wint dit seizoen veel maar ik kan niet zeggen dat het altijd soepel gaat. Ditmaal wel. Een klassieke Siciliaan. Wit kreeg paarden op d5 en f5. Dan weet je het eigenlijk al. Mat was niet meer te pareren. Goede pot.

Robnaldo is een Middeleeuwer die zijn tegenstanders martelt met een veertje totdat ze er niet meer tegen kunnen en gillend naar hun moeder rennen. Zie alle voorgaande verslagen. 5 uit 5, do I need to say more.

Tsja en dan de ploeterende captain. Ook daar herkenbare patronen. Random garbage in de opening, uitmondend in een verloren stelling (ditmaal +5 tegen de sympathieke Frank Lommers), vervolgens miraculeus keepen. Vorig jaar leidde dat telkens tot winst, dit jaar vaak tot remise. Onder de omstandigheden kan ik er mee leven.