KC1 dendert door
12 maart 2011 (door Marcel Canoy)
Ook de 7e wedstrijd eindigde voor KC1 in een dikke overwinning. En ook ditmaal leek de tegenstander (ASV uit Arnhem) zich op voorhand al verzoend te hebben met de nederlaag, getuige de defaitistische opmerkingen van de teamleider van tevoren. Wat is dat toch dit jaar? Ok onze mannen zijn in bloedvorm maar we zijn toch geen 8 GM’s? Nu maar hopen dat onze vrienden van Charlois zich in ronde 8 ook op voorhand in het onvermijdelijke schikken.

De borden dan.

Mig op 1. In een Paulsen leek wit iets makkelijker te staan maar zwart counterde de witte koningsvleugelacties klassiek door het centrum en kwam goed tot gewonnen te staan. Even volgde een licht hapering maar het eindspel was goed genoeg en onze kopman kon alweer een punt bijschrijven.

In afwezigheid van David hadden we invalkanon Rob Bertholee wederom bereid gevonden achter het bord plaats te nemen. Niet voor niets. Hoewel Rob pruttelde dat hij op ICC van allerlei kneuzen verloor, wist hij de toch niet kinderachtige Otto Wilgenhof soepel om te leggen na een ongebruikelijke opening. Klasse Rob.

Dan de Joop. Zoals gewoonlijk speelde de man weer vlot en verschalkte hij al snel wat pionnen. We rekende alweer op een thematisch Jopenpunt, maar helaas openbaarde zich ook een lichte zwakte van onze held toen hij wat slordig in de afwerking was en zich pardoes liet matzetten met ongeveer de laatste truc die wit kon proberen. Zucht.

Een buiging voor Div. Ga er maar aanstaan. Donderdagavond overleed nota bene zijn moeder na een lang ziekbed. Geen mens hield er natuurlijk rekening mee dat hij zou spelen. Laat staan dat hij FM Peter Boel in 25 zetjes op zou brengen. Respect.

De captain had zichzelf op 5 gezet om de puntenmachine op de lage borden op volle toeren te laten draaien. Met succes want hij trof een weinig ambitieuze opponent die maar al te graag remise wilde terwijl zijn teamgenoten om hem heen sneuvelden. Apart, en niet de eerste keer dit seizoen. De Robbie Hartochtrofee is al binnen.

Poch kreeg opmerkelijk genoeg dezelfde Tarrasch tegen zich als de vorige ronde. Dit keer trof hij een minder coöperatief baasje, die tijdens de partij elke zet uitvoerde als een dekhengst met astma. Ook tijdens het analyseren was het baasje kennelijk nog niet uitgeraasd. Dopingtest? Wel de eerste nul voor Poch. We kunnen het leiden.

Dek kreeg een wel heel bijzondere opening tegen zich met c4 e4 en f4, hetgeen in een soort exotische zijvariant van het Koningsgambiet uitmondde. Ik dacht de hele partij dat zwart totaal gewonnen stond, maar het bleek toch tricky te zijn. Gelukkig stopte Dek zorgvuldig alle gaten en kon uiteindelijk de pionnenwals de doorslag laten geven.

Robnaldo mocht voor de umptiest keer tegen een invaller waarvan hij uit beleefdheid niet durfde te vragen wat zijn rating was. Een vreselijke veegpartij, meer of minder kan ik er echt niet van maken. En 6 uit 6 voor de Koos Koets van KC1. Dat ook weer.

Ceterum censeo Charloisinem esse delendam.